Frank van der Burg, public relations

De EuroCollege-aanpak: voorbereiden op het bedrijfsleven in roerige tijden. Ieder bedrijf kijkt bij het ontwerpen van zijn strategie naar de sociaal, economische en politieke context waarin het beweegt. Als we die nader beschouwen moeten we vaststellen dat EuroCollege Hogeschool voor veel jongeren een extra waarde heeft. In toenemende mate biedt de school een kwalitatief alternatief voor het reguliere onderwijs. Hier onder volgt een interview.

In de afgelopen decennia hebben verschillende grootschalige vernieuwingen het onderwijs in Nederland ontwricht. Hierbij kan men denken aan de invoering van realistisch rekenen, de basisvorming, de Tweede Fase, het Studiehuis, schaalvergrotingen, de vorming van ROC’s en Mega Hogescholen, de vorming van het VMBO, het nieuwe leren en het competentiegericht onderwijs. Keer op keer weer probeert “de politiek” manieren te vinden om met steeds minder geld de massa op te leiden. Al dan niet onbedoeld lijkt het erop dat niet onderwijs, maar mooie gebouwen (beton), luxe kantines (frites & cola) en computerlokalen (playstations) belangrijker zijn dan het onderwijs zelf.

U stelde een zware vraag. Ik kan zelfs nog heftiger worden. Al deze hervormingen leveren weer afgestudeerde docenten op, die over weinig inhoud en deskundigheid beschikken. De optische truc van de politiek om het Mbo op 4 niveaus aan te bieden, levert weinig op. De spiraal naar beneden is niet meer te keren. Onderwijl negeren het ministerie, de schoolbesturen en andere instanties die van het gesubsidieerde onderwijs leven, de ernst van de situatie. Nederland stevent af op een sociaaleconomische ramp. Een onder onderklasse van sociaaleconomisch gedepriveerden is zich aan het vormen. Je moet er niet aan denken welke effecten dit op termijn gaat hebben op het politieke landschap. Maar dit terzijde.

Dat kan de overheid niet meer. Zij heeft het onderwijs uitbesteed aan een laag van allerlei bestuurders, adviesorganen en andere instellingen. Bestuursvoorzitters van overheidsscholen praten en denken in termen van kengetallen, niet in termen van opleiden en onderwijs. Hoe groter, hoe beter lijkt het adagium geworden. Veelal hebben zij een beperkte scope. Binnen de Nomenclatura van schoolbesturen en schooladviesraden is inmiddels een soort hijgerig najagen van meer, meer en meer bon ton geworden. Iedereen wil bedrijfsleven naar spelen. Er is ook een stevige lobby aanwezig voor de onzinnige ideeën die deze nepleiders uitzetten. De door de overheid gefinancierde Keuzegids Hogeronderwijs is bijvoorbeeld één van de aanjagers van dit platte denken. Zij beoordeelt de opleidingen die over de mooiste gebouwen en faciliteiten beschikken als de beste, ergo stimuleert haar argeloze jonge lezers om voor die scholen te kiezen. Er wordt nauwelijks gekeken naar de onderwijskwaliteit. Intussen adviseren zij, alsmede de schooldecanen, jonge mensen om naar deze onverschillige, logge instanties te gaan, waar niet meer wordt opgeleid. De verspilling van onmetelijk veel talent is hiervan het gevolg.

Ik vind u een beetje naïef. Deze raad maakt onderdeel uit van de Nomenclatura. De HBO-raad doet er zelf(s) nog een schepje boven op. Ze fiatteert beroepsprofielen die van de stelling uitgaan dat de student in het huidige competentiegerichte opleiden geen onderwijs hoeft te volgen, “maar [ ] zelf competenties ontwikkelt, waarbij hij zijn eigen professionalisering inhoud en vorm geeft”. De student die volgens dit, op alle hogescholen in Nederland ingevoerde, competentiegerichte denken, ingeschreven staat mag zijn eigen kompas volgen middels reflectie en zelfreflectie! Bij ieder weldenkend mens breekt de klomp.

Nou. Nou. Aan de wilden...  Eerder aan de onwetenden! Het is wel zo dat Nederland verwildert, verschraalt qua discipline en ambitie, stijl en beschaving. Veel studenten komen tegenwoordig van scholen waar de teugels zijn los gelaten, slecht opgeleide docenten met een lage eigen waarde voor de klas staan, in een grootschalige weinig uitdagende omgeving die anonimiserend werkt. Docenten vervullen tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend een voorbeeldfunctie. Regelmatig meldt een docent zich om het minste of geringste ziek, zonder dat de school een oplossing biedt. Volhouden en doorbijten lijken als karakterwaarden vervangen te worden door opgeven en aan jezelf denken. Lesuitval is dan ook een groot probleem in het reguliere onderwijs. Het één en ander voltrekt zich binnen een maatschappelijk en culturele context waarbinnen het egocentrisme steeds manifester is geworden. In ieder geval is een dergelijke mentaliteit niet bevorderlijk voor de economie. Zeker niet voor de dienstverlening. Daarbinnen draait het juist om de ander, ergo de klant!  Intussen zit menig bedrijf met de handen in het haar. Het wordt allengs moeilijker om pas afgestudeerden te vinden die het tempo van het bedrijfsleven bijhouden.

Totaal anders!  EuroCollege Hogeschool speelt in op deze tendensen.  In veel opzichten vormt onze school de antithese van het reguliere onderwijs. De opleidingen zijn gebouwd op bedrijfsmatige principes. Om deze reden hamert de school op zaken als mentaliteit, spelregels, kennis, inzicht, presteren, deadlines en samenwerken. De school wil haar studenten zo afleveren dat deze onmiddellijk als productieve en proactieve krachten binnen het bedrijfsleven aan de slag kunnen. Dit betekent dat zij kunnen samenwerken, aansturing van een meerdere accepteren zonder onmiddellijk in discussie te gaan en bovenal leren denken in termen van de ander, ergo de klant. Daarbij vinden wij dat succes veelal af te dwingen is. Onze studenten leren wat doorbijten is en bovenal wat winnen is. Onze opleidingen zijn gebouwd op de inzichten die in het bedrijfsleven bestaan en op een eeuwenoud concept van leren: luisteren naar je leermeester. Onze docenten zijn succesvolle mensen, veelal directeur of directeur geweest en komen uit het bedrijfsleven.

De school vraagt veel inzet en uren. Als ik vrij ben ga ik graag uit eten. Ik ben een fan van Science Fiction Films. De laatste tijd ben ik ook een liefhebber van wijnen. En natuurlijk hou ik af en toe van een leuk feesie.

Ik ben fan van Frank Sinatra, Elvis, Celine Dion en Armin van Buuren.

Niets te danken. Graag gedaan.